ไม่มีไรมากแค่แวะมาบอกว่า เศร้า!! ส่งรูปไปให้ SS ตรวจ 20 รูป เช้านี้ SS ส่งเมล์มาแจ้งผลการตรวจรูป ตกเกือบยกชุด เจอข้อหา Poor Light และ Focus อีกแล้ว (555 ยังไม่ชินอีกเหรอ)
นี่คือหลักฐานบางส่วน ขอตัวเศร้าแฟ๊บบบบ
READ MORE
นี่คือหลักฐานบางส่วน ขอตัวเศร้าแฟ๊บบบบ
แต่ไม่เป็นไร ขอเอาไปแก้ไขแล้วลองส่งใหม่อีกซักรอบ เผื่อจะผ่านได้บางส่วน สู้ ๆ เพื่อเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ -_-
สวัสดีครับเพื่อน ๆ ทุกท่าน หลังจากที่ผมได้ประกาศเป้าหมายไปแล้วเมื่อช่วงต้นปีที่ผ่านมา อ่านเป้าหมายปี 2558 ของผมได้ที่นี่ คลิ๊ก ผมก็ได้เริ่มลงมือทำหลายสิ่งหลายอย่างตามเป้าหมาย แต่ก็ยังมีอีกหลายเรื่องที่ยังไม่ได้ลงมือทำ
ที่ได้ลงมือทำไปแล้วก็คือเรื่องเป้าหมายการฝึกภาษาอังกฤษ ซึ่งก็ได้ฝึกในเรื่องการฟังและพูด อยู่ทุกวัน ซึ่งถือว่ายากพอสมควรกับคนในวัยกลางคนที่มาเริ่มฝึกภาษาอังกฤษอย่างจริง ๆ จัง ๆ
แต่ก็นั่นแหละนะ เพราะมันคือเป้าหมายและอยากทำให้สำเร็จให้ได้ เพราะเคยพลัดวันประกันพรุ่งมาหลายต่อหลายปี ซึ่งปีนี้ก็จะเอาจริงเสียที
ซึ่งบทที่ฝึกฟังฝึกพูดก็มีแค่ 10 กว่าประโยค ฟังซ้ำไปซ้ำมา พูดตามซ้ำไปซ้ำมา
แรก ๆ ก็เหนื่อยเพราะพูดเท่าไหร่ก็ไม่เหมือนต้นฉบับซักที ซึ่งในตอนแรกผมจะใช้วิธีฟังหนึ่งประโยค แล้วก็พูดตาม แล้วก็กดฟังประโยคต่อไปแล้วก็พูดตาม พอฟังและพูดมาได้มากชั่วโมงเข้า มันก็เริ่มจะฟังชัดขึ้นมาบ้าง ถึงแม้บางคำจะยังพูดให้เหมือนไม่ได้แต่ก็ดีขึ้นมามากแล้ว หากเราฟังชัดเราก็จะพูดชัดตามไปด้วย
ซึ่งการฝึกภาษาอังกฤษด้วยตนเองแบบนี้ ต้องอาศัยวินัย ความอดทนและความสม่ำเสมอ เป็นอย่างมาก เพราะไม่มีใครมาบังคับเราว่าให้ฝึกหรือไม่ให้ฝึก เราต้องบังคับตัวเองให้ได้ ซึ่งเมื่อก่อนผมจะตื่นนอนประมาณ 6 โมงเช้า พอมาเริ่มฝึกภาษาอังกฤษก็จะตื่นเร็วขึ้นกว่าเดิมอีก 1 ชั่วโมง คือตื่นตอนตีห้า แล้วก็มาฝึกฟังและพูด และหลังจากนั้นก็หาเศษเวลาฝึกเอาในระหว่างวัน ซึ่งก็ถือว่าได้เวลาฝึกรวม ๆ กันต่อวันก็พอสมควร
การเรียนภาษาอังกฤษนั้นเป็นการฝึกทักษะอย่างหนึ่ง คือเมื่อเราฝึกมากพอทำซ้ำจนชำนาญเราก็จะเก่งไปโดยอัตโนมัติ แต่ก็ต้องอาศัยความขยันและไม่ย่อท้อ (ซึ่งก็คือสิ่งสำคัญในการจะทำอะไรก็ตามแต่นั่นแหละครับ)
เป้าหมายในการฝึกภาษาอังกฤษให้สำเร็จนี้เป็นเป้าหมายหลักที่ต้องทำให้ได้ ไม่สำเร็จไม่ล้มเลิก ขอเพื่อน ๆ เป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ
READ MORE
ที่ได้ลงมือทำไปแล้วก็คือเรื่องเป้าหมายการฝึกภาษาอังกฤษ ซึ่งก็ได้ฝึกในเรื่องการฟังและพูด อยู่ทุกวัน ซึ่งถือว่ายากพอสมควรกับคนในวัยกลางคนที่มาเริ่มฝึกภาษาอังกฤษอย่างจริง ๆ จัง ๆ
แต่ก็นั่นแหละนะ เพราะมันคือเป้าหมายและอยากทำให้สำเร็จให้ได้ เพราะเคยพลัดวันประกันพรุ่งมาหลายต่อหลายปี ซึ่งปีนี้ก็จะเอาจริงเสียที
ซึ่งบทที่ฝึกฟังฝึกพูดก็มีแค่ 10 กว่าประโยค ฟังซ้ำไปซ้ำมา พูดตามซ้ำไปซ้ำมา
แรก ๆ ก็เหนื่อยเพราะพูดเท่าไหร่ก็ไม่เหมือนต้นฉบับซักที ซึ่งในตอนแรกผมจะใช้วิธีฟังหนึ่งประโยค แล้วก็พูดตาม แล้วก็กดฟังประโยคต่อไปแล้วก็พูดตาม พอฟังและพูดมาได้มากชั่วโมงเข้า มันก็เริ่มจะฟังชัดขึ้นมาบ้าง ถึงแม้บางคำจะยังพูดให้เหมือนไม่ได้แต่ก็ดีขึ้นมามากแล้ว หากเราฟังชัดเราก็จะพูดชัดตามไปด้วย
ซึ่งการฝึกภาษาอังกฤษด้วยตนเองแบบนี้ ต้องอาศัยวินัย ความอดทนและความสม่ำเสมอ เป็นอย่างมาก เพราะไม่มีใครมาบังคับเราว่าให้ฝึกหรือไม่ให้ฝึก เราต้องบังคับตัวเองให้ได้ ซึ่งเมื่อก่อนผมจะตื่นนอนประมาณ 6 โมงเช้า พอมาเริ่มฝึกภาษาอังกฤษก็จะตื่นเร็วขึ้นกว่าเดิมอีก 1 ชั่วโมง คือตื่นตอนตีห้า แล้วก็มาฝึกฟังและพูด และหลังจากนั้นก็หาเศษเวลาฝึกเอาในระหว่างวัน ซึ่งก็ถือว่าได้เวลาฝึกรวม ๆ กันต่อวันก็พอสมควร
การเรียนภาษาอังกฤษนั้นเป็นการฝึกทักษะอย่างหนึ่ง คือเมื่อเราฝึกมากพอทำซ้ำจนชำนาญเราก็จะเก่งไปโดยอัตโนมัติ แต่ก็ต้องอาศัยความขยันและไม่ย่อท้อ (ซึ่งก็คือสิ่งสำคัญในการจะทำอะไรก็ตามแต่นั่นแหละครับ)
เป้าหมายในการฝึกภาษาอังกฤษให้สำเร็จนี้เป็นเป้าหมายหลักที่ต้องทำให้ได้ ไม่สำเร็จไม่ล้มเลิก ขอเพื่อน ๆ เป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ
สวัสดีครับเพื่อน ๆ ทุกท่าน ขอสวัสดีปีใหม่กับทุกท่านที่เข้ามาอ่านบล็อกแห่งนี้ ขอให้ทุกท่านประสบความสำเร็จในทุกเรื่องที่ปรารถนาครับ
คนที่ประสบความสำเร็จทุกคนนั้นเป็นที่มีเป้าหมายอย่างชัดเจน และมุ่งมั่นทำเป้าหมายของตนจนสำเร็จ ดังนั้นหากเราต้องการประสบความสำเร็จก็ต้องมีการตั้งเป้าหมายกันบ้าง วันนี้เป็นโอกาสดีเพราะเป็นวันเริ่มต้นของปี เพราะฉะนั้นเรามาตั้งเป้าหมายของปี 2558 ไว้เป็นหลักฐานกันดีกว่าครับ และสำหรับผมก็ได้ตั้งเป้าหมายเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงขอเอามาประกาศ ณ ที่แห่งนี้กันเลย (ก็เพื่อเอาไว้กดดันตัวเองนั่นแหละครับ)
เป้าหมายที่ต้องทำให้สำเร็จในปี
2558
READ MORE
คนที่ประสบความสำเร็จทุกคนนั้นเป็นที่มีเป้าหมายอย่างชัดเจน และมุ่งมั่นทำเป้าหมายของตนจนสำเร็จ ดังนั้นหากเราต้องการประสบความสำเร็จก็ต้องมีการตั้งเป้าหมายกันบ้าง วันนี้เป็นโอกาสดีเพราะเป็นวันเริ่มต้นของปี เพราะฉะนั้นเรามาตั้งเป้าหมายของปี 2558 ไว้เป็นหลักฐานกันดีกว่าครับ และสำหรับผมก็ได้ตั้งเป้าหมายเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงขอเอามาประกาศ ณ ที่แห่งนี้กันเลย (ก็เพื่อเอาไว้กดดันตัวเองนั่นแหละครับ)
เป้าหมายที่ต้องทำให้สำเร็จในปี
2558
1. ส่งรูปในพร็อต Shutter Stock ให้ได้
10,000 รูป
- ปัจจุบัน (2-1-2558 มี 1,232 รูป) 10,000-1,232 = 8,768 รูป (เป้าหมาย)
- ต้องส่งรูปให้ผ่านเดือนละ 731 ตกอาทิตย์ละ 183 รูป
- เพราะฉะนั้นต้องทำรูปส่งให้ผ่านวันละ 25 รูป (ต้องผ่านทั้งหมด)
2. ทำเว็บ Amazon สายขาวคุณภาพ 1 เว็บ
- ทำเป็นเว็บรีวิวสินค้า โดยจ้างเขียนบทความที่ 750 คำ/$1
- ในเดือนแรกลงบทความทุกวัน ๆ ละ 1 บทความ
- หลังจากนั้น ลงบทความเดือนละ 15-20 บทความ ไปเรื่อย ๆ
3. เรียนโปรแกรม Illustrator ใหม่เริ่มตั้งแต่ศูนย์ให้สำเร็จ
- เรียนโดยการดู Tutorials และทำตามวันละ 1 บท ทุกวัน
4. ทำบล็อกฟรีภาษาไทยจาก Blogspot จำนวน 500 บล็อก
- ให้ทำให้เสร็จทีละบล็อก โดยหาคีย์เวิร์ด จาก Google Adword และหาบทความจากหนังสือเก่า ๆ หรือรีไรท์บทความจากเว็บต่าง ๆ (โดยการอ่านและเขียนขึ้นมาใหม่)
5. ฝึกฟังและอ่านภาษาอังกฤษทุกวันวันละ
1 ชั่วโมง
(ตอนเช้า)
- ใช้เวลาตอนเช้าเป็นช่วงเวลาฝึก คือ 05.00 – 06.00 น. ทุกวัน
- โดยการฟังอย่างตั้งใจ 30 นาที และ อ่านอย่างตั้งใจอีก 30 นาที
- ให้หาคลิปและบทความเพื่อฟังและอ่านจาก internet
6. อ่านหนังสือแนวความรู้พัฒนาตนเองเดือนละ
1 เล่ม
- หักเงินจากเงินเดือนซื้อหนังสือเดือนละ 1 เล่ม อ่านทุกที่ที่มีเวลาว่าง
7. เขียนบทความลงบล็อกส่วนตัวและบล็อกการตลาดทุกวันอย่างน้อยวันละ
1 บทความ
- เขียนบทความลงบล็อกส่วนตัวโดยเขียนเป็นไดอารี่หรือเขียนจากความรู้สึกนึกคิด ไม่จำกัดเรื่องและไม่จำกัดจำนวนคำ คิดอะไรได้ก็เขียนไปเลย เพื่อเป็นการฝึกเรียบเรียงข้อมูลและฝึกการเขียน
8. ทำเงินรายได้จาก Internet จากทุกช่องทางรวมกันให้ได้เดือนละ
60,000 บาท (ตกวันละประมาณ $70)
- อันนี้จะเป็นผลลัพท์จากการทำทุกอย่างใน 7 ข้อข้างบนนั่นเองครับ
ทั้งหมดนี้เป็นเป้าหมายของผมที่จะต้องมุ่งมั่นทำให้ประสบความสำเร็จ การตั้งเป้าหมายอย่าตั้งเพียงแค่ลอย ๆ ต้องเขียนมันออกมา จะเขียนในกระดาษด้วยดินสอปากกา หรือจะเขียนในคอมพิวเตอร์ก็ได้ แล้วลงรายละเอียดกันมันให้มากที่สุด ซึ่งจะเป็นขั้นตอนและแนวทางในการเดินทางไปสู่เป้าหมายของเรานั่นเอง และที่สำคัญ อย่าลืมกลับมาอ่านและปรับปรุงวิธีการไปสู่เป้าหมายของเราเป็นระยะ ๆ เพื่อความสำเร็จในปลายทางครับ
สุดท้ายนี้ก็ขอให้เพื่อน ๆ ทุกท่านมีความสุขและโชคดีตลอดปีและตลอดไปครับ
สวัสดีครับ เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2557 ที่ผ่านมา ผมได้ออกทริปปั่นจักรยานเสือภูเขากับกลุ่มเพื่อน ๆ ทีม Mr.bicycle ซึ่งเป็นทริปที่ค่อนข้างไกล ไปกลับประมาณ 108 กิโลเมตร ซึ่งเป็นทริปพิชิตภูพญาพ่อ ซึ่งเป็นเขตรอยต่อระหว่าง จ.แพร่กับจ.อุตรดิตถ์ ก็ออกจากแพร่ประมาณ 8 โมงเช้า ไปกันทั้งหมด 6 คน ซึ่งในทริปนี้มีเสือน้องใหม่ มาร่วมด้วย ซึ่งเป็นเด็กอายุ 14 ปี ที่เพิ่งหัดปั่นเสือภูเขา และยังไม่เคยออกทริปปั่นไกล ๆ แบบนี้ ก็ต้องมีการช่วยผลักช่วยดันกันพอสมควร
ทริปนี้มีรูปนิดเดียว กับคลิปที่ถ่ายมาจากกล้องมือถือ จึงมีรายละเอียดไม่มาก ต้องขออภัยด้วยครับ
READ MORE
ทริปนี้มีรูปนิดเดียว กับคลิปที่ถ่ายมาจากกล้องมือถือ จึงมีรายละเอียดไม่มาก ต้องขออภัยด้วยครับ
รูปครับ
อันนี้เป็นคลิปครับ
ขอบคุณที่รับชมครับ
มีคนพูดไว้ว่า การทำงานประจำไปนาน ๆ เราจะเริ่มติดอยู่กับกับดักที่มองไม่เห็น เช่น เงินเดือนประจำ ที่พอสิ้นเดือนก็ได้รับประจำ, ตำแหน่งที่บริษัทมอบให้ (แต่เราลืมคิดไปว่าเค้าให้ยืมมาแค่ชั่วคราว), ความมั่นคง (ที่เราคิดเอาเองว่าได้รับเงินเดือนทุกเดือน สิ้นปีมีโบนัส นั้นเป็นสิ่งที่มั่นคง ?) ทุกสิ่งที่พูดมานี้ล้วนเป็นกับดักที่มองไม่เห็น เราและใครอีกหลาย ๆ คนก็กำลังติดกับดักนี้อยู่
บางคนทำงานมาเป็น 10 ปี 20 ปี จึงยากที่เปลี่ยนแปลงและริเริ่มสิ่งใหม่ ๆ ให้กับตนเอง บางคนอาจจะพอใจกับเงินเดือนและหัวโขนที่เค้าให้ยืมมา แต่จะรู้ตัวอีกทีก็ถึงวันที่เค้าขอสิ่งเหล่านั้นกลับคืน หากไม่มีการเตรียมการที่จะรองรับกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคตในวันนี้แล้ว เมื่อ Deadline มาถึงเมื่อไหร่แล้วจะหาที่ยืนของตนเองได้อย่างไร และเราก็ไม่อาจทราบได้ว่า Deadline ของแต่ละคนนั้นจะมาช้าหรือเร็วเพียงใด ดังคำกล่าวที่ว่า "สิ่งแน่นอนนั้น คือสิ่งที่ไม่แน่นอน" อาจจะเป็นพรุ่งนี้ สัปดาห์นี้ เดือนนี้ หรือปีนี้ ก็ได้
READ MORE
บางคนทำงานมาเป็น 10 ปี 20 ปี จึงยากที่เปลี่ยนแปลงและริเริ่มสิ่งใหม่ ๆ ให้กับตนเอง บางคนอาจจะพอใจกับเงินเดือนและหัวโขนที่เค้าให้ยืมมา แต่จะรู้ตัวอีกทีก็ถึงวันที่เค้าขอสิ่งเหล่านั้นกลับคืน หากไม่มีการเตรียมการที่จะรองรับกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคตในวันนี้แล้ว เมื่อ Deadline มาถึงเมื่อไหร่แล้วจะหาที่ยืนของตนเองได้อย่างไร และเราก็ไม่อาจทราบได้ว่า Deadline ของแต่ละคนนั้นจะมาช้าหรือเร็วเพียงใด ดังคำกล่าวที่ว่า "สิ่งแน่นอนนั้น คือสิ่งที่ไม่แน่นอน" อาจจะเป็นพรุ่งนี้ สัปดาห์นี้ เดือนนี้ หรือปีนี้ ก็ได้
"พนักงานประจำส่วนใหญ่ทำงานเพียงแค่พอจะไม่ถูกไล่ออก ส่วนบริษัทก็ให้เงินเดือนและสวัสดิการเพียงแค่จะไม่ให้พนักงานลาออก"
คำกล่าวข้างต้นนี้เป็นจริงเสียยิ่งกว่าจริง ดังนั้นเราจึงจะเห็นได้ว่า การมองหาความมั่นคงในการเป็นพนักงานกินเงินเดือนอยู่นั้นไม่มีจริง ในชีวิตคนเรานั้นมีความเสี่ยงอยู่ทุกขณะ ทุกเวลา และทุกการกระทำ คุณลองนั่งพิจารณาให้ดี ๆ ก็จะมองเห็นถึงความเสี่ยงที่ว่านั้น เพราะฉะนั้นเมื่อในทุกช่วงเวลาของเรามีความเสี่ยงอยู่แล้ว ทำไมเราไม่มาลองเสี่ยงเพื่อตนเองดูบ้างล่ะ ? เป็นคำถามที่น่าคิด...
ส่วนตัวผมเอง การทำงานในชีวิตของการเป็นลูกจ้างกินเงินเดือนเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในปีนี้ (2557) 1. ผมถูกย้ายที่ทำงาน (ทำบริษัทเดิมแต่ย้ายสาขา) ให้ไปไกลกว่าเดิม 2. ค่าใช้จ่ายในการเดินทางหลักเพิ่มขึ้น 3. ค่าใช้จ่ายในการเดินทางส่งลูกไปโรงเรียนเพิ่มขึ้น 1 เท่าตัว 4. ต้องตื่นเช้ากว่าเดิมอีก 1 ชม.
ทางแก้ปัญหาเพื่อให้ประหยัดค่าใช้จ่ายในการเดินทางคือผมใช้จักรยานปั่นมาทำงานทุกวัน ไป-กลับ ประมาณ 45 กม. และเป็นการซ้อมปั่นจักรยานไปในตัว ที่สำคัญได้สุขภาพแข็งแรงขึ้น แต่ก็เสี่ยงอุบัติเหตุบ้างบางช่วง ต้องคอยระวังหลังช่วงที่ออกสู่ถนนใหญ่เพราะรถยนต์บรรทุกเยอะพอสมควร นี่คือการเปลี่ยนแปลงในการทำงานของผม ถึงแม้จะเปลี่ยนแปลงไปไม่มากแต่ก็มีผลกระทบต่อครอบครัวพอสมควร แต่สิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัด ๆ ก็คือความไม่แน่นอน และก็ไม่รู้ว่าอีก 2-3 ปี ข้างหน้าจะต้องย้ายไปไหนอีก
เพราะฉะนั้น เมื่อหันกลับมามองตัวเอง มาคิดถึงเส้น Deadline ของตัวเอง ถึงแม้จะยังมองไม่เห็นว่าเมื่อไหร่ แต่ก็ไม่ควรประมาท ซึ่งก็ต้องเร่งทำงานไม่ประจำที่กำลังทำอยู่ ให้มาแทนที่งานประจำนี้ให้ได้ตามเงื่อนไขที่เคยกำหนดไว้ เพราะเมื่อถึงเวลาที่เราต้องคืนสิ่งที่เค้าให้ยืมมาในอนาคต เราก็ยังมีสิ่งที่เป็นของ ๆ เราไว้คอยซับพร็อตให้เรามีอนาจักรเป็นของตัวเอง หรือที่เรียกว่าการเป็นนายตัวเองนั่นแหละ ถึงแม้จะเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยาก แต่เมื่อได้ลงมือแล้วและหากไม่ย่อท้อ ความสำเร็จก็จะมาถึงในไม่ช้าอย่างแน่นอน
สุดท้ายนี้ ผมอยากบอกกับทุกท่านที่ยังเป็นพนักงานประจำกินเงินเดือนอยู่ว่า อยากให้มองเห็นถึงกับดักนี้ และหาทางเตรียมทางหนีทีไล่ไว้ให้กับตัวเอง การถลำลึกเข้าสู่กับดักนี้แล้วมันยากที่จะถอนตัวออกมา เมื่อถึงเวลานั้นแล้วเราจะมีชีวิตต่อไปอย่างไร จะมีชีวิตที่มีคุณค่าต่อไปอย่างไร เป็นเรื่องที่ต้องคิดกันล่วงหน้าไว้ได้แล้ว... ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่าน ขอให้ทุกท่านโชคดีครับ
![]() |
บางครั้ง เรื่องราวของคนบางคนก็มีสิ่งที่อยากจะบอกหรืออยากจะเล่ามากมายหลายเรื่อง ทั้งที่เป็นความรู้สึกนึกคิดที่ผ่านเข้ามา หรือเรื่องราวที่ที่พานพบประสบมาในแต่ละวัน ในแต่ละเดือน สั่งสมเป็นเรื่องราว หรือ Story
สวัสดีครับทุกท่าน ผมห่างหายจากการอัพเดทบล็อกมาพอสมควร วันนี้มีโอกาสดีก็ขอมาพบกับเพื่อน ๆ ที่ผ่านเข้ามาอ่านบล็อกนี้ ด้วยจะตั้งใจหรือบังเอิญหลงเข้ามาก็ตาม ผมก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งแล้ว ในการเขียนบล็อกเพื่อบอกเรื่องราวต่าง ๆ นั้น จะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก ที่ว่าง่ายก็คือเมื่อคิดจะเปิดบล็อกขึ้นมาซักบล็อกหนึ่งก็ใช้เวลาไม่นาน คลิกเพียงไม่กี่คลิกก็ได้บล็อกมาสมใจ ส่วนที่ว่ายากก็คือ เมื่อเปิดบล็อกขึ้นมาแล้ว จะเขียนเรื่องอะไร จะบอกเรื่องราวอะไรดีนี่สิเป็นเรื่องใหญ่
ความตั้งใจของผมที่เปิดบล็อกนี้ขึ้นมาก็เพื่อเป็นที่เก็บรวบรวมเรื่องราวต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต หรือเรื่องราวที่อยากแชร์ความคิดประสบการณ์ที่ผ่านมา รวมไปถึงเรื่องที่ชอบ (Passion) จะว่าไปแล้วความชอบของแต่ละคนนั้นก็ย่อมแตกต่างกันไป บางคนชอบเหมือนกันบางคนชอบไม่เหมือนกัน
หลัก ๆ แล้วสิ่งที่ผมชอบหรือ passion ของผมนั้นมีไม่กี่อย่าง ที่เห็นเด่นชัดที่พอถามแล้วตอบได้ทันทีว่าชอบอะไรนั่นก็คือ 1. จักรยาน 2. อ่านหนังสือ 3. ถ่ายรูป หลัก ๆ ก็มีแค่ 3 อย่างที่ผมสามารถตอบได้ทันทีโดยไม่ต้องคิดเมื่อถูกตั้งคำถาม ดังนั้นต่อไปข้อมูลในบล็อกนี้จะคงไปมีทิศทางไปในเรื่องทั้ง 3 อย่างที่ผมชอบ และมี passion กับสิ่งนี้ รวมไปถึงการแชร์เรื่องราวของการทำงานด้าน IM (Internet Marketting) ที่ผมหารายได้เสริมหรือทำเป็นอาชีพเสริม และกำลังพัฒนาให้มาเป็นงานหลักให้ได้ภายใน 3-5 ปี ตามที่เคยได้กล่าวเอาไว้แล้ว
แล้วเพื่อน ๆ ล่ะครับ มีความชอบหรืองานอดิเรกอะไรกันบ้าง ที่สามารถตอบได้ทันทีโดยไม่ต้องคิด เพราะสิ่งนั้นจะเป็นสิ่งที่เราใช้เวลากับมันบ่อย และมีความรอรู้เกี่ยวกับสิ่งนั้นที่เป็น passion ของเพื่อน ๆ และเพื่อน ๆ สามารถเอาความรู้ความชอบมาแชร์บอกเล่าเก้าสิบกันได้ครับ
มนุษย์ทุกคนย่อมมีฝัน แล้วแต่ว่าฝันของแต่ละคนจะเป็นอย่างไร
บางคนฝันเล็ก บางคนฝันใหญ่
ก็สุดแล้วแต่ความต้องการของแต่ละคน
การมีความฝันที่ใหญ่หรือเล็กไม่ใช่เรื่องผิด ทุกคนสามารถฝันถึงสิ่งต่าง ๆ ได้ทั้งนั้น
และผมก็มีฝันเช่นกัน...
สวัสดีครับทุกท่าน ช่วงปลายปีและเป็นช่วงฤดูหนาวอย่างนี้ รักษาสุขภาพกันด้วยนะครับ
ผมได้ทิ้งท้ายเอาไว้ว่าคนเราย่อมมีฝันกันทุกคนและตัวผมเองก็มีความฝันเช่นกัน
ฝันของผมอาจจะใหญ่ไปซักนิ๊ด แต่ก็นั่นแหละหากเราฝันเล็ก ๆ หรือตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ เมื่อทำความฝันให้เป็นจริงได้คุณค่าที่ได้มันก็ไม่ค่อยน่าอภิรมย์เท่าไหร่
ดังคำที่ว่า “ฝันให้ไกลถึงดวงจันทร์ แต่ถ้าไปไม่ถึงก็ยังอยู่ท่ามกลางดวงดาว”
ผมฝันอยากมีชีวิตที่อิสระ ปลดจากพันธนาการทั้งปวง ไม่ว่าจะเป็นพันธนาการด้านการงาน
การเงิน และชีวิต มีฝันที่อยากท่องเที่ยวไปตามที่ต่าง ๆ ตามใจปรารถนา
โดยไม่ต้องห่วงเรื่องการหารายได้ แต่การจะทำตามความฝันอย่างนั้นได้ ก็ต้องมีการวางแผนในเป้าหมายให้ดี
และมุ่งมั่นเดินตามแผนให้สำเร็จเพื่อไปให้ถึงฝั่งของความฝัน
อิสรภาพจากการทำงาน หรือการเลือกทำงานอย่างมีอิสรภาพ ไม่ใช่เพื่อว่าจำเป็นต้องทำแต่จะทำเพราะเราอยากทำ
หากสามารถดำเนินชีวิตแบบนี้ได้ เพื่อน ๆ คิดดูสิว่ามันจะน่าวิเศษมากมายขนาดไหน
ที่พูดมานี้อาจเป็นฝันที่ดูคล้ายจะเลื่อนลอย หรือบางคนอาจมีข้อแย้งว่า
ในโลกแห่งความเป็นจริงมันจะเป็นไปได้เหรอ ? มันจะทำได้เหรอ
? แต่ผมอยากให้เพื่อน ๆ
คิดดูนะครับว่า หลาย ๆ สิ่ง หลาย ๆ
อย่างก็สำเร็จด้วยความฝันและจินตนาการด้วยกันทั้งนั้น หลายสิ่งหลายอย่างสร้างมาจากความฝันไม่มีตัวตน
แต่ทำให้มันมีตัวตนออกมาได้
ดังนั้นหากเรามุ่งมั่นมากพอ เรียนรู้และเสาะแสวงหาวิธีการที่มันเป็นไปได้
มันก็สามารถเป็นไปได้เช่นกัน
ตัวอย่างความฝันของผม ก็อาจจะคล้ายกับความฝันของบางคน
เพราะมนุษย์เรานั้นมีความต้องการเป็นอิสระด้วยกันทั้งนั้น
เพียงแต่ว่าใครที่จะกล้าก้าวออกมาจากกรอบที่มีคนวางไว้ หรือกำแพงที่ตัวเราเองเป็นคนสร้างมันขึ้นมา
หากมีความกล้าที่จะทะลายกำแพงที่ขวางกั้น คำว่าอิสรภาพก็น่าจะอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม
วันนี้คุณได้สร้างความฝันอันมีคุณค่าขึ้นมาบ้างหรือยัง
และเมื่อมีความฝันอันเจิดจรัสแล้ว ได้พยายามมุ่งมั่นสร้างความฝันนั้นให้เป็นความจริงแล้วหรือยัง
หากบางคนที่ยังไม่ได้คิดหรือสร้างความฝันขึ้นลองหลับตาและจินตนาการถึงชีวิตที่เราอยากได้
อยากเป็น ดูครับ บางทีคุณอาจมีเป้าหมายเพื่อไปให้ถึงความฝันนั้นอยู่ในใจแล้วก็ได้
ขอให้ทุกท่านฝันดี และสร้างความฝันเหล่านั้นให้เป็นจริงให้จงได้
เราจะมุ่งมั่นสร้างความฝันไปด้วยกัน..





![Image courtesy of [chanpipat] / FreeDigitalPhotos.net](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipUwFKmMxh-5tBx_-TPLq0nY1-On-jM-4mhYfnxQzsayvN1qu43dEo5uLivpIUoUVICAqD3mD12jQJOcImJvpcWWSQC-vx4OU4I6HrozlcwJfoMQDdqArzkJpp00EMXE3YysFuIw1C_HE/s1600/chanpipat.jpg)
![Image courtesy of [duron123] / FreeDigitalPhotos.net](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhH9V8M1oYJ0nKjXvlJP8W7nYotequCFYf3EvU0OXGy-lvGQU9yfoIM_xvBh1XuCFTxXWDPHWSiYRUf_GAKanJw-7D0PKbZfYvzkMC-0-gH9ymQIs_SUOZo2vnEdsvaRA88m5K5Fg5-UuM/s1600/duron123.jpg)
![Image courtesy of [federico stevanin] / FreeDigitalPhotos.net Image courtesy of [federico stevanin] / FreeDigitalPhotos.net](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtFKtX5akib7XsLKml0rN6EtgaWLv2B55rgGi5xG9Bac1mDL-rTupTmkkv4wjfLhq0WRi0xGQ6vc2DnmddP2WX6BPc75VznEvbliYJMecEnp6rhcSmoChwY0X9W7hWMywOqBmGydX8xGo/s320/federico+stevanin.jpg)